HSP; is het nu leven MET of ZONDER filter?

Een veel gebruikte term binnen de wereld van hooggevoeligheid HSP dat je “leeft zonder filter”. Er zijn inspirerende boeken, artikelen en blogs geschreven met dit als titel en/of inhoud (zoals bijv. het prachtige en boek van Fleur van Groningen). Leven zonder filter verwijst naar het verwerkingsproces van (hoog)gevoelige mensen. Van wie het zenuwstelsel veel meer prikkels verwerkt dan bij de gemiddelde persoon. Ze zijn prikkelgevoeliger, vandaar de term “geen filter” (geen prikkelbescherming).

Jarenlang vond ik dit een term die precies beschreef zoals het voor mij voelde. Zoveel prikkels die bewust en onbewust binnenkomen met daarbovenop de doorlopende analyse van deze prikkels met bijbehorende gevoelens en emoties. Maar de laatste tijd begin ik moeite te krijgen met die uitspraak. De term voelt niet meer zo lekker passen. Sterker nog, er hangt steeds meer een beladenheid omheen. Dus tijd om OOK dat gevoel te analyseren en te onderzoeken ik kwam uit bij 2 gedachtesporen.

gedachtespoor 1
Door te zeggen “je hebt geen of weinig filter” zeg je eigenlijk dat "een filter hebben de norm" is. Dat een filter als normaal gezien wordt. Nu ontbreekt er iets, iets cruciaals wat de gemiddelde persoon blijkbaar wel heeft. En daarmee zeg je tegen jezelf “ik wijk af, er is iets mis met me. Er moet iets gefikst worden, want de last die ik ervaar komt omdat ik geen filter heb.” Daarmee leg je zowel de (ver)oordeling van jouw verwerkingsproces in de buitenwereld (jouw verwerkingsproces wijkt af, er is iets mis met jou), maar ook de oplossing is gericht op de buitenwereld (je moet je aanpassen om toch mee te kunnen draaien in de maatschappij).

Maar wie bepaalt wat wel en niet gangbaar is? Wie bepaalt dat mensen die minder intensief voelen of daar minder last van hebben als "normaal" worden beschouwd en dat er bij hooggevoelige mensen een belangrijk onderdeel mist? Een filter?

Wat zou er gebeuren als hooggevoelige mensen de maat zijn? Als het intensief verwerken van prikkels, in contact staan met je gevoelens en de ruimte en tijd nemen voor het verwerken hiervan als de norm wordt beschouwd? Gaan we dan tegen de gemiddelde (niet prikkelgevoelige) persoon zeggen “joh, jij leeft echt met een filter!”

En dat brengt me meteen bij mijn 2e gedachtespoor

Alles wat we doen wegen we af tegen de buitenwereld. Hoe we ons gedragen, reageren, zaken aanpakken, verwerken, alles heeft een weerspiegeling in de buitenwereld. Ooit is het ons voorgedaan, geleerd of afgeleerd. Omdat een (hoog)gevoelig persoon al van heel jongs af aan leert om zich aan te passen aan de buitenwereld wordt dat juist de filter die over het doen en laten wordt gelegd. Een hele dikke, vette en zeer moeilijk te doorbreken filter.

Conclusie: een hooggevoelig persoon heeft juist WEL een filter, de filter van de verwachting en conditionering van de buitenwereld.

Ik ben heel benieuwd wat jij voelt als je dit leest? En hoe jij daarover denkt. Laat het hieronder in een reactie weten.